“ESRİK KARANLIĞIN İÇİNDEN YORGUN,KAMBUR GÖZLERİM ;AYDINLIĞI SIRTLANMIŞ GELİYORUM. MELDA ZİREK

Güneşi örüyorum,ilmik ilmik.Bana ait olması dileğimle camdan kahve fincanımı ters çevirip kapatıyorum camdan tabağın üzerine.Falım belirlenip,geleceğim şekillendikçe,büyücü edasıyla bağdaş kurup oturuyorum, örülü güneşimin karşısına.Gölgemin izdüşümü fincanıma yansıyor.Geleceğimin üzerine düşen gölgeyi,ördüğüm güneşi tekrar soyarak aydınlatıyorum.Portakal gibi dilim dilim soyuyorum.Önce ellerim karıncalanıyor,yanıyor.Ardından gözlerim kamaşıyor, yanıyor.Yüreğime bulaşıyor;Tarifi olmayan bir acıma beliriyor orada.Birden çatırdıyor.Yarıkların arasına sarı sıcak bir şey yayılıyor.Ardından Bir şey hissetmiyorum zaten.Tüm bedenim uyuşuyor. “Güneşi gördüm” diye avazım çıktığı kadar bağırıyorum.Ardından güneşi ördüm diyorum.Salt bana ait olsun diye bencilce ördüğüm sarı sıcak ateş topunun oyununa gelmeden,-ki buna müsaade etmesem de gücü ve yüceliği karşısında yapacak bir şeyim olmasa da-çözüyorum yanma pahasına da olsa.Biliyorum onun gözünde zerreden de ufağım.Hatta bir hiçim.Gölgem cürmüm kadar.Onun yüceliği karşısında karşıma aldığım koskoca güneşin,ardıma gizlenen gölgemden kaçabilecek kadar gücüm yok.Oyuna geliyorum.Koynuna giriyorum.Teslimiyetimin; karşılıksız,gözü kapalı,tek taraflı sevişmenin yarım hazzı gibi ,boynum eğik karşısında dikiliyorum.
Melda Zirek
Www.meldazirek.com

Bunları da sevebilirsiniz.