Sen kal yanımda-Melda Zirek

13332895_1197885110255584_3035479288898087125_n
Usuldan yüreği yoran. Kulakta kalan, küflenmeye yüz tutmuş nimet gibi yüceydi seslerimiz. Birbirimize söylediğimiz, söyleyebildiğimiz; yorgan altı kelimelerin hepsi mahremiyete gizlenmiş, pür dikkat bekliyordu sezgilerimizi. Şaha kalkmaya hazırlanan, dizginlenemeyen asi bir at edasıyla birbirimize harladığımız vakitlerin üzerinden serin sular geçmişti. Buz gibi.Çivi gibi soğuk. Ve nihayetinde söndü ateşimiz. Söndürdü diyelim. Sönen, aşk ateşinden öte parıldayan öfkenin ateşiydi. Öfkeden örülü meşalelerimizle karanlığı aydınlattığımızı sandığımız iki ahmak sevgiliden öteye geçememiş olmanın fütursuzluğu ile dolandık kendi eksenimizde. Daireler çizdikçe ve giderek derine gömüldükçe, çıkamaz olduk kendi yalnızlığımızın dışına. Hoş çıksak da, yapacak bir şey bulamadık. Ya da keyif alamadık. İki ayrı bedenin aynı ruhla yoğrulması kadar yakınken, şimdi bu kadar uzak olmak. Bunu becerebiliyor olmak. Sevmeyi beceremeyen iki kişinin sevgisizliği bu denli iyi becerebiliyor olması da ayrı bir hikâye. “İyilik, kötülükten iyidir.” derdin. Öyleyse bir iyilik yap ve beni kötü eden sensizliği al götür benden. Salt sen kal yanımda. Olmaz mı? Ne olursa olsun, yine de olsun!

Bunları da sevebilirsiniz.