Sonbahar…

Sonbahar…
En çok baharları sevdim.Özellikle de ilkini. Çiçeği burnunda dalları sevdim.Yaban mersinlerini,kuşkonmazları,sabah-akşam çiçeklerini.
Bahardaki coşkuyu sevdim bir de.Kuşların cıvıldamaya başladığı,kelebeğin kozasından çıktığı,arının silkelenip hayatı turladığı vakitleri sevdim.İlkin coşkusunu hissttim tüm gözeneklerimde.
Bir de yazın habercisi olduğu için sevdim.Sarı sıcağın henüz şavkımaya başlayan aydınlığını sevdim.Denizi,güneşi,dolunayı,aşkı,sevmeyi,sevilmeyi,sevişmeyi daha çok hissettim bu aylarda.
İyodun kokusunu daha keskin geldi burnuma.Sıcak tüm ruhumuda ısıtmayı başardı.Teşekkür ederim.Yüreği kararan,içi aydınlıkla dolmayı bekleyen onca insana umut olduğunu düşündüm çoğu zaman.Nedense en sıcak mevsimin en sıcak duyguları barındırdığını düşündüm hep.
Bu kente yağmur yağdı…Yağmur…Ve yaz biter.Yağmur,ağlar ardından.

Bunları da sevebilirsiniz.