YÜREĞİMDE İSYAN ÇIKAR SEN BENDEN GİDİNCE

Yüreğimde isyan çıkar sen benden gidince. Ardından içimdeki benler bir bir terk eder. Issız bir ben kalır geriye, sensiz…

Sen gidince, içimden bir ben de gider ardından. Geri dönmediğinde bir ben daha eksilir.Senden sonra içimdeki tüm benler bana küser. Hummalı bir savaş başlar içimdekilerle aramda. Çorap söküğü gibi çözülen anılara düğüm atmak istesem de, engel olamam; topluca terk eden içimdeki asi benlere.
Sen benden eksildikçe ve eksilen yerler içimde derin kuyulara dönüştükçe, bir bir intihar eder içimdekiler kör kuyularda. Engel olamam; tökezleyen ayağını tutmaya çalışsam, kuyudaki ben çeker elimdekini. Sen benden gidince aşağıya çekilen tüm umutlarımın yerini koskocaman boşluklar almaya başlar.
Sen benden eksildikçe; içimden bir ben de gider ardından.Usulca takibe alır. Sinsice.Kin besler, pusu kurar. Alır eline görünmez hançeri, yolunda kendi yüreğini dağlar. Buna gönlü razı gelmez içimdeki diğer benin. Kendi yüreğinin celladına inat,pusu krana, kin besleyene, uğruna ölümü seçene sırt çevirir. Senin gittiğin yöne tum umutlarını, anılarını serer. Umudu yüreğine hapseder; koyar anahtarı yoluna, sabırla bekler.
Sen dönmedikçe içimde kalanlar kaygılanmaya başlar. Tasaları yüzlerine yansır. Vekalanlar da beni terk eder, sırt çevirir tıpkı senin gibi, acımasızca.
İşte uğultulu geceler başlamıştır artık… Yüreğim ve zihnim kapatır kendisini; anılara, hayata. Nafile, Unutmak istedikçe, içimdeki benler, geri gelir hatırlatır. Ellerindeki pankart, dillerinde sloganla. Yüreğimde isyan çıkar sen benden gidince. Darbe üstüne darbe. Ve her gün biraz daha eksilirim.Aşkın fıtratında var yazgımız, bilirim. Engel olamam,ne sana , ne de beni terk eden içimdekilere.
Melda Zirek

Bunları da sevebilirsiniz.